Panigan ang Buhay, Tanggihan
ang RH Bill
Aming mga kapatid na Pilipino,
Pinahahalagahan ng Estado ang dangal ng bawa’t tao at tinataguyod
ang ganap na paggalang sa karapatang pantao (Art II, Seksyon 11).
Kinikilala ng Estado ang kabanalan ng buhay pampamilya at ipagtatanggol
at palalakasin ang pamilya bilang isang batayang institusyong panlipunan
na may karapatang itaguyod ang sarili. Ipagsasanggalang din nito ang
buhay ng ina at ang buhay ng di pa isinisilang mula nang ito ay ipaglihi
(Art II, Seksyon 12).
Bakit itong Liham Pastoral?
Nagsimula tayo sa paghalaw mula sa Saligang Batas ng Pilipinas. Ginawa
namin ito dahil nilalayon naming gawin ang sulat na ito batay sa saligang
pinahahalagahan at mga hangarin ng sambayanang Pilipino at hindi batay
sa mga katuruan ng Simbahang Katoliko lamang.
Bilang isang bansa tayo ay nasa sangandaan. Hinaharap natin ang ilang
bersyon ng isang panukalang batas, ang Reproductive Health Bill o
ang pinagandang Responsible Parenthood Bill. Ang panukalang batas
na ito, sa lahat ng bersyon, ay humahamon sa atin na gumawa ng isang
pasyang moral: piliin ang buhay o piliin ang kamatayan.
Sa pasimula, pinasasalamatan namin ang pamahalaan sa pagkakaloob
ng pagkakataon na ipahayag ang aming mga pananaw sa isang mahinahong
talakayan. Subali’t lumabas sa aming talakayan kung gaanong
magkalayo ang aming mga paninindigan. Kaya nga, sa halip na magkaroon
ng mga maling inaasahan, ibig naming liwanagin ngayon ang aming mga
tinututulan at ang aming mga pinaninindigan.
Kapasyahang Moral sa Sangandaan – Sa EDSA I at Ngayon
Dalawampu’t limang taon na ang nakararaan (1986) gumawa kaming
mga Obispong Katoliko ng isang moral na paghatol tungkol sa pamunuan
sa politika. Sa pamamagitan ng pahayag na iyon, naniniwala kaming
nakatulong kami sa isang makabuluhang paraan na pagbibigay daan sa
EDSA I at wastong pamumuno sa politika.
Ngayon nasa isang bagong sangandaan tayo sa kasaysayan ng ating bansa.
At kailangan nating gumawa ngyayon ng kahalintulad na pagpapasyang
moral. Pinukaw ng ating Pangulo ang bansa sa kanyang sigaw noong halalan,
“Kung walang corrupt, walang mahirap.” Bilang mga namumuno
sa larangan ng relihiyon, naniniwala kaming may higit na uri ng katiwalian,
walang iba kundi ang katiwalian sa moralidad, na siyang tunay na ugat
ng lahat ng katiwalian. Sa hinaharap nating usapin, isang katiwaliang
moral ang ipagwalambahala ang mga kinalamang moral ng RH Bill.
Ito ang aming nagkakaisang paghatol na moral: Mariin naming tinututulan
ang RH Bill.
Sama-samang Pinahahalagahan sa ating Pagkatao at Kalinangan (Kultura)
– Dalawang Batayang Paninindigan
Ang RH Bill ay hindi lamang isang usaping pang-Katoliko. Ito ay isang
matinding paglapastangan sa mga tunay nating pinahahalagahan bilang
mga tao at ng kulturang Pilipino tungkol sa buhay ng tao na ating
itinangi sa mula’t mula pa.
Sa tahasang paghahayag, hindi iginagalang ng RH Bill ang pananaw
na moral na nasa puso ng mga kulturang Pilipino. Ang RH Bill ay bunga
ng isang makamundo at materialistang diwa na tumatanaw sa moralidad
bilang iba’t ibang katuruan na maaring pagpilian ayon sa takbo
o kalakaran ng panahon. May tinatanggap at may ibang hindi tinatanggap.
Malungkot na makita ang di namamalayang paglaganap ng diwang ito,
na kalimita’y tinatawag na post-modern, sa ating sariling lipunang
Pilipino.
Ang aming paniniwala ay matatag na nakasalig sa dalawang pangunahing
paninindigan na sama-samang tanggap ng lahat ng sumasampalataya sa
Diyos:
1. Ang buhay ay ang pinaka-sagradong kaloob na pisikal na ibinibigay
sa isang tao ng Diyos, ang Maylikha ng buhay. Ang paglalagay ng mga
sagabal na artipisyal upang mahadlangan ang pagbuo at ang pasilang
ng buhay ay maliwanag na lumalabag sa batayang katotohanang ito hinggil
sa buhay ng tao. Sa harap ng paglaganap ng diwang post-modern sa ating
daigdig, tinuturing namin ang paninindigan ito bilang pagpapahayag
sa ngalan ng Diyos. Bilang mga namumuno sa larangan ng relihiyon,
kailangan naming ipahayag ang katotohanang ito nang walang takot,
napapanahon man o di napapanahon.
2. Ang mga magulang, kaisa ng Diyos, ang siyang nagdadala ng mga
anak sa mundo. Sila rin ang may pangunahin at di-maaagaw na karapatan
at pananagutan na kalingain, pangalagaan at hubugin ang kanilang mga
anak upang sila ay umunlad bilang mga tao ayon sa kalooban ng Maylikha.
Ang Aming mga Tinututulan sa RH Bill
Sabi ng mga nagsusulong na pinangangalagaan ng RH Bill ang kalusugan
kaugnay ng pagkakaroon ng anak (reproductive health). Hindi ito totoo.
Hindi pinagsasanggalang ng RH Bill ang kalusugan ng sagradong buhay
ng tao na binubuo o isinisilang. Pinahahayag na ng salitang “Kontraseptibo”
ang pagiging labag sa buhay ng mga pamamaraang isinisulong ng RH Bill.
Ang mga artipisyal na pamamaraang ito ay nakapipinsala sa buhay ng
tao, dahil pinipigil nito ang pagsisimula ng buhay o tuwirang pinipinsala
ito. Matagal nang alam ng mga dalubhasa sa agham na ang mga kontraseptibo
ay maaring pagmulan ng kanser. Mapanganib ang mga kontraseptibo sa
kalusugan ng mga babae.
Sinasabi rin ng mga tagsulong ng RH Bill na mababawasan nito ang
bilang ng aborsyon. Nguni’t maraming taga-suring siyentipiko
ay nagtataka kung bakit ang malawakang paggamit ng kontraseptibo ay
nagpapataas kung minsan ng bilang ng aborsyon. Sa totoo, nagbibigay
ang kontraseptibo ng maling kasiguruhan na nag-aalis ng pagpigil sa
gawaing sekswal. Binigyan pansin ng mga dalubhasa sa agham ang maraming
bilang ng pagsablay ng mga kontraseptibo kaya’t bumabaling sa
aborsyon, na itinuturing ng lahat ng relihiyon na kasalanan. Ang tinatawag
na “ligtas na sex” upang bawasan ang bilang ng aborsyon
ay isang huwad na
propaganda.
Sinasabi rin ng mga tagasulong na pipigilan ng RH Bill ang paglaganap
ng HIV/AIDS. Ito rin ay salungat sa maraming datos na siyentipiko.
Sa ilang mga bansa kung saan laganap ang paggamit ng condom, patuloy
na kumakalat ang HIV/AIDS. Nagbibigay ang mga condoms ng huwad na
kasiguruhan na nagtutulak sa marami sa mga gawaing sekswal, na nagpaparami
rin sa mga kaso ng HIV/AIDS. Ang tinatawag na “ligtas na sex”
upang pigilin ang HIV/AIDS ay huwad na propaganda.
Sinasabi rin ng mga tagasulong na ang RH Bill ay magbibigay ng kapangyarihan
sa mga babae para sa pag-angkin sa sarili nilang katawan. Ito ay naayon
sa diwang “post-modern” na naghahayag na ang mga babae
ay makapangyayari sa sarili nilang katawan nang hindi napapailalim
sa iniaatas ng anumang relihiyon. Nakalilinlang ang tinatawag na “bagong
katotohanan” na ito. Sapagka’t ayon sa pagkalalang ng
Diyos ibinigay sa atin ang ating mga katawan upang pangalagaan. Tayo
ang mga tagapangasiwa ng ating ating sariling katawan at dapat nating
sundin ang kalooban ng Diyos sa bagay na ito ayon sa isang hubog at
wastong budhi. Ang ganitong budhi ay dapat nililiwanagan at ginagabayan
ng mga katuruang panrelihiyon at moral na ibinibigay ng mga tradisyong
panrelihiyon at kultural tungkol sa batayang dangal at halaga ng buhay
ng tao.
Sinasabi rin ng mga tagasulong na kailangan ang RH Bill upang sugpuin
ang labis ng pagdami ng mga tao at upang makalaya sa kahirapan. Ang
tanggapang pang-istatistiko ng ating pamahalaan na rin ang nagpahayag
na hindi labis ang bilang ng tao sa Pilipinas kundi nagsisiksikan
ang mga tao sa maraming lunsod. Dapat din nating bigyan pansin ang
mga bunga ng pag-aaral ng isang mahalagang grupo ng mga batikang dalubhasa
sa ekonomiya, kabilang na rito ang mga kinilala ng Nobel sa larangan
ng ekonomiya. Natuklasan nila na walang tuwirang ugnayan sa isa’t
isa ang bilang ng tao at ang kahirapan. Sa katunayan maraming mga
Pilipinong dalubhasa ang nagsaad na ang dami ng mga tao ay hindi dahilan
ng ating kahirapan. Ang mga dahilan ng kahirapan ay mga maling pilosopiya
ng pag-unlad, mga taliwas na polisiya sa ekonomiya, kasakiman, katiwalian,
kawalan ng pagkakapantay sa lipunan, kakulangan ng pagkakataon sa
edukasyon, mahinang serbisyong pangkabuhayan at panlipunan, di sapat
na inprastruktura at iba pa. Ayon sa pagtantiya ng mga samahang pandaigdig
mahigit na 400 bilyong piso ang nawawala taun-taon sa ating bansa
dahil sa katiwalian. Maliwanag na masasabi: upang makaahon ang ating
bansa sa kahirapan, kinakailangang harapin natin ang mga tunay na
dahilan ng kahirapan at hindi ang bilang ng mga tao.
Dahil sa mga nabanggit, maliwanag naming ipinahahayag ang aming mga
pagtutol:
1. Tinututulan namin ang pagbabalewala sa mga simulaing moral na
siyang tunay na saligan ng batas, sa mga talakayan sa batasan ng mga
panukalang nakalaan para sa kabutihan ng mga indibidwal at sa kapakanang
pangmadla.
2. Laban kami sa kaisipang labag sa buhay, labag sa pagsilang at kontraseptibo
na nakikita sa media at sa ilang mga isinusulong na panukalang pambatas.
3. Mariin naming tinututulan ang mga pagtatangkang pagpapalusot ng
RH Bill.
4. Tinututulan namin ang pangkalahatang tinutungo ng RH Bill sa pagpigil
ng pagdami ng mga tao.
5. Tinututulan namin ang paggamit ng pera ng bayan sa mga kontraseptibo
at isterilisasyon.
6. Tinututulan namin ang sapilitang sex education na magtutulak sa
mga magulang na talikdan ang kanilang pangunahing papel sa paghubog
sa kanilang mga anak, lalung-lalo na sa larangan ng sekswalidad, na
isang sagradong kaloob ng Diyos.
Ang Aming Mga Pinaninindigan
Hinggil sa mga iminumungkahing RH Bill, ito ang aming mga matitibay
na paninindigan:
1. Kami ay labis na nagmamalasakit sa katatayuan ng maraming mga mahihirap,
lalo na ang mga nagdurusang kababaihan na nagsusumikap upang gumanda
ang buhay at kailangang mangibang-bayan upang kamtin ito o kailangang
pumasok sa isang hindi disenteng paghahanap-buhay.
2. Kami ay para sa buhay. Dapat naming ipagsanggalang ang buhay ng
tao mula sa sandali ng ito ay ipaglihi o mabuo hanggang sa natural
na katapusan nito.
3. Naniniwala kami sa mapanagutan (responsable) at natural na pagsasayos
ng bilang at panahon ng pagsisilang sa pamamagitan ng Natural Family
Planning; dito kailangan ang pagbuo ng matatag na kalooban na nagtataglay
ng sakripisyo, disiplina at paggalang sa dangal ng asawa.
4. Naniniwala kami na tayo ay mga tagapangasiwa lamang ng ating mga
katawan. Ang pananagutan sa ating katawan ay dapat umalinsunod sa
kalooban ng Diyos na nangungusap sa atin sa pamamagitan ng budhi.
5. Pinaninindigan namin na sa mga pagpili kaugnay sa RH Bill, ang
budhi ay hindi lamang may sapat na kabatiran kundi higit sa lahat
ay ginagabayan ng mga itinuturo ng kanyang pananampalataya.
6. Naniniwala kami sa kalayaan sa relihiyon at sa karapatan ng pagtutol
ayon sa buhdi sa mga bagay na labag sa sariling pananampalataya. Ang
mga nakapataw at parusa na napapaloob sa minumungkahing RH Bill ay
dahilan para sa aming pagtutol dito.
Mga Panawagan Namin
Bilang mga namumuno sa larangan ng relihiyon, pinaglimi namin nang
malaliman at sa panalangin ang mainit na usaping ito. Nagkakaisa naming
narating ang pasyang moral na tutulan ang nilalayon ng RH Bill at
piliin ang buhay.
1. Nananawagan kami para sa isang pundamental na pagpapanibago ng
ating mga kaisipan at gawi kaugnay ng buhay ng tao, lalung-lalo na
ang mga hindi makapagtatanggol sa sarili, ito ay ang buhay ng tao
na nabubuo o ipinaglilihi. Ang hindi pagbibigay ng karampatang halaga
sa buhay ng tao ay isang malaking kapintasan sa ating bansa na nakakiling
sa relihiyon.
2. Nananawagan kami sa mga mambabatas na tingnan ang RH Bill sa liwanag
ng buhay ng tao na nagtataglay ng dangal at halaga na galing sa Diyos.
At dahil dito isasaingtabi na ito nang lubusan bilang labag sa ating
mga pagpapahalaga at hangarin bilang isang bansa. Pinasasalamatan
namin ang mga mambabatas na naghain ng mga panukalang batas na nagtatanggol
sa buhay ng tao mula sa sandali na ito ay ipaglihi. Tinatawagan namin
ang iba pang mga mambabatas na sumama sa kanilang hanay.
3. Pinasasalamatan namin ang napakaraming mga laiko sa buong bansa,
lalung-lalo na ang mga grupong masisigasig na tumungo sa Kongreso
upang ipagtanggol at itaguyod ang aming paninindigan. Nananawagan
kami sa iba pang mga layko at tagasunod ng mga ibang relihiyon na
sumama sa pagsusulong ng pagtatanggol at pagtataguyod ng ating mga
sama-samang tinatanghal na mga pagpapahalaga at adhikain.
4. Nananawagan kami sa ating pamahalaan na mabisang tugunan ang mga
tunay na dahilan ng kahirapan gaya ng katiwalaan, kakulangan ng mga
serbisyong panlipunan at pangkabuhayan, kakulangan ng pagkakataon
sa edukasyon at mga kapakinabangan ng kaunlaran, at di pagkakapantay-pantay
sa lipunan.
5. Nananawagan kami para sa pagtatayo ng mga pagamutan at klinika
sa mga kanayunan, sa pagkakaroon ng mga dagdag na tauhan sa larangan
ng kalusugan upang higit na marami ang makinabang sa serbisyong pangkalusugan,
sa pagtatayo ng higit pang maraming paaralan, sa paglalaan ng higit
na tulong sa mga mahihirap para sa pag-aaral, at pagtatayo ng mas
marami at mas mabubuting inprastruktura na kailangan sa kaunlaran.
6. Inuulit naming ang hamon na aming ibinigay 25 taon nang nakaraan
sa EDSA I at nananawagan kami sa lahat ng mga taong may magandang
kalooban na nakikiisa sa aming pinaninindigan: “sama-sama tayong
manalangin, sama-sama tayong magmuni, sama-sama tayong magpasya, sama-sama
tayong kumilos, lagi sa layuning ang katotohanan ay mamayani”
sa harap ng maraming banta laban sa buhay ng tao at laban sa ating
mga itinataguyod na mga halagang pantao at pang-kultura.
Pinagkakatiwala namin ang aming mga pagsisikap laban sa RH Bill (o
Responsible Parenthood Bill, ang bagong tawag dito) sa pagpapala ng
ating makapangyarihan at maibiging Diyos na pinagmumulan at patunguhan
ng lahat ng buhay.
Para sa Kapulungan ng mga Obispong Katoliko ng PIlipinas
+NEREO P. ODCHIMAR, DD
Obispo ng Tandag
Pangulo, CBCP
Ika-30 ng Enero 2011
Tagalog
Version (read english version)
SULAT
PASTORAL PARA SA HALALAN NG MAYO 2010
Malinaw sa ating
lahat na anuman ang nagaganap sa lipunan ay nagkakaroon ng epekto
sa ating buhay at sa buhay ng ating pamilya. Kaya dapat lang na
seryosohin natin ang mga pangyayari sa ating ekonomiya, pulitika
at kultura. Misyon ng Simbahan na ingatan ang dangal at halaga ng
bawat tao, kung kayat itinuturing kong tungkulin, bilang Obispo,
na magbigay ng ilang mga paliwanag at gabay ukol sa eleksyon ng
gaganapin sa a-10 ng Mayo 2010.
Sa mga mamamayan
na boboto, ito ang aking masasabi: Sumali sa halalan. Ingatan ang
inyong boto. Alamin ninyo kung sino talaga ang karapatdapat iboto.
Huwag magtamadramaran. Pumunta sa presinto at huwag manatili lamang
sa bahay o maglakatsa. Ang karapatang bomoto at pumili kung sino
ang mamumuno sa atin ay napakahalaga sa mata ng bayan at ng Simbahan.
Huwag ibenta ang inyong boto at huwag yumuko sa pananakot ng mga
alipores ng mga kandidatong may masamang loob. Sumunod lamang ayon
sa inyong konsensiya at piliin ang mga kandidatong tunay na nakikiisa
at nakikiramay sa mga mahihirap at nangangailangan.
Sa mga kandidato
mismo, ito naman ang aking masasabi: siguraduhin sana na tapat at
dalisay ang inyong layunin at balak sa pagtakbo. Labis na pagpapahirap
ang naranasan ng ng ating bayan dulot ng mga opisyales na humahanap
ng sariling kapakanan bago ang ikabubuti ng bayan. Sa kabila ng
nakalulungkot na pagkamakasarili nagtitiwala pa rin ang bayan na
may nanatili pang hangarin sa puso ng mga namumuno sa atin na magsilbi
at mag-alay ng sarili para sa Inang bayan.
Kailan lang natin
ipinagdiwang ang dakilang pagpapakasakit, pagkamatay at muling pagkabuhay
ng ating Panginoong Hesukristo. Sama-sama tayong makiisa sa Panginoon
at sumabay sa kanyang magandang balak sa pagbabago at pananariwa
ng ating kasaysayan at ng ating mundo. Huwag sana nating ikahiya,
bagkus ipagmalaki natin anumang desisyon o pagkilos ang ating gagawin
nauukol sa eleksyon. Pagpalain nawa ng Diyos ang ating bayan at
ang ating buhay sa pamamagitan ng malinis at matinong halalan sa
Mayo.
+
Marlo M. Peralta, DD.
Obispo ng Alaminos
MGA
MAHAL NA ARAW AT KRISTYANONG TUGON
SA PAMBANSANG SITWASYON
MGA MINAMAHAL
KONG KAPATID SA PANANAMPALATAYA:
Umabot
na naman tayo sa mga Mahal na Araw, mga araw na labis pinapahalagahan
at iniingatan ng pusong Pilipino. Magpasalamat tayo sa Panginoon sa
kaniyang paghirang sa atin bilang natatanging bansang Katoliko sa
buong Asia. Taimtim tayong makibahagi sa tatlong araw na pagdiriwang
ng pagpapasakit, kamatayan at pagkabuhay ng Panginoon.
Ngunit
bago tayo magpatuloy, ilan munang nakababahalang katanungan para sa
ating lahat: Kung totoo ngang tayo’y bansang Kristiyano bakit
tayo nangunguna sa buong Asia sa laganap na katiwalian sa gobiyerno
at lipunan? Bakit ba salat ang ating bayan sa makatarungang pakikibahagi
ng yaman ng bansa? Bakit ba sobrang layo ang agwat ng bilang ng mga
mayayaman at mga mahihirap? Bakit ba kasinungalingan at pagtatakip
sa katotohanan ang hinihihip natin sa buong kapaligiran at sa lahat
ng dako mula sa hilaga, hanggang timog, mula sa silangan hanggang
kanluran?
Bakit
nga ba? Maaari ba kayang pakinabang ang hanap natin sa relihiyon at
hindi pagsamba? Baka naman aliw lamang sa damdamin ang napupulot natin
sa dasal at ni walang katiting na hamon para magbago? Sana nama’y
sa kabila ng ating mga debosyon at ritwales ay di nakatago isang napakalalim
na pagkamakasarili.
Panahon
na upang bawiin natin ang tunay na kahulugan ng pagsunod kay Kristo.
Iisa lamang ang itinuturo ng lahat ng mga seremonyas at pagdiriwang
sa simbahan, iisa lamang ang mensahe ng banal na kasulatan: Ang tunay
na kahulugan ng buhay, ang tanging makapagliligtas ng mundo ay ang
dakilang pagmamahal na marunong lumimot sa sarili at handang magsakripisyo
alang-alang sa Diyos at kapuwa. Manalig kay Kristo ibig sabihin hindi
makinabang, kundi magsamba, hindi magsamantala kundi magsilbi, hindi
tumanggap kundi magbigay.
ENTER
TO WORSHIP, LEAVE TO SERVE, “ Pumasok para magsamba,
lumabas para magsilbi” – Ito ang nakasulat sa isang makabuluhang
karatola sa harapan ng isang simbahan. Tanggapin natin ito at angkinin
at isabuhay. Pasiklabin natin ang tunay na kabanalan sa kaloob-looban
ng ating puso at sa puso ng lipunan. Ipaglaban ang karapatang malaman
kung ano ang tunay na nangyayari sa ating lipunan. Ipagtanggol ang
kapus-palad at mahihirap. Patunayan na tayo’y mga tunay na alagad
ni Kristo at nagkakaroon ng makatarungang bunga para sa bayan ang
ating pananalangin at pagsamba. Magbigay ng patotoo na ang pananalig
ay umiiral di lamang sa loob ng simbahan kundi rin sa larangan ng
buhay!
+MARLO M. PERALTA, D.D.
Obispo ng Alaminos
back
to the top
